Σουρεαλισμος

Ο όρος σουρεαλισμός χρησιμοποιήθηκε από το 1917 και ύστερα από τους Andre BretonPaul Eluard και πολλούς αρθρογράφους της πράσινης εφημερίδας Literature που είχε έδρα το Παρίσι. Tο καλλιτεχνικό κίνημα που επίσημα ονομάστηκε σουρεαλισμός, εμφανίστηκε στο Παρίσι μετά το 1922, οπού μετά τη διάσπαση του κινήματος του ντανταϊσμού, καλλιτέχνες ακολούθησαν τον Andre Breton στους νέους πειραματισμούς που εξερευνούσε και οδήγησαν στην καθιέρωση του νέου κινήματος. Εκείνη την περίοδο ο Breton έγινε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Literature και συγκέντρωσε γύρω του αρθρογράφους, συγγραφείς και καλλιτέχνες που βρίσκονταν κοντά στις δικές του απόψεις.

Κύριο χαρακτηριστικό των καλλιτεχνών αυτών ήταν η εξερεύνηση της «αυτόματης» γραφής και της ποίησης του «μαγικού». Ακόμη ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για τον κόσμο των ονείρων και μελέτησαν τις θεωρίες του Φρόυντ για το υποσυνείδητο.

Η ομάδα των σουρεαλιστών συναντιόταν τακτικά στα σπίτια των Andre Breton και Paul Eluard, ή σε κάποιο cafe, και συζητούσαν γύρω από τη φύση του καλλιτέχνη, γύρω από τη σημασία του «θαυμαστού», του «παράλογου» και του «τυχαίου» ή «συμπτωματικού» στην ζωγραφική και την ποίηση. Το 1924, επηρεασμένος από αυτές τις συζητήσεις, ο Andre Breton εξέδωσε το Σουρεαλιστικό Μανιφέστο, ένα πύρινο και αλαζονικό βιβλίο. Μέσα σε αυτό το βιβλίο αποτυπώνονται οι φιλοδοξίες και οι σκοποί του σουρεαλισμού. Η φαντασία, η τρέλα, το ασυνείδητο και η παντοδυναμία του ονειρικού στοιχείου είναι η βάση της σουρεαλιστικής οπτικής. Ένα από τα βασικά στοιχεία που προκύπτει από το μανιφέστο είναι αντίθεση στον Χριστιανισμό και τον καρτεσιανισμό, που σύμφωνα με τη σουρεαλιστική θεωρία, παραλύουν όλη την Δυτική σκέψη.


Το βιβλίο περιέχει τον εξής ορισμό:
Σουρεαλισμός: Καθαρός ψυχικός αυτοματισμός που χρησιμοποιείται για να εκφραστεί προφορικά, γραπτά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, η πραγματική λειτουργία της σκέψης. Η σκέψη υπαγορεύεται χωρίς να ασκείται κανένας έλεγχος από τη λογική και πέρα από κάθε αισθητική ή ηθική μέριμνα.

Φιλοσοφική έννοια: Ο σουρεαλισμός βασίζεται στην πίστη σε μία ανώτερη ύπαρξη συγκεκριμένων μορφών σκέψης, που συνήθως απωθούνται από τη συνείδηση, στην παντοδυναμία του ονείρου και στο άσκοπο παιχνίδι με τη σκέψη, το οποίο καταστρέφει μόνιμα όλους τους ψυχικούς μηχανισμούς, για να πάρει τη θέση τους στην προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων της ζωής.

About these ads

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s